Dzãka wespółrobòce lãbòrsczich i warszawsczich szandarów ùdało sã ùstalëc, że chłop jadący bez bilietu baną z Lãbòrga do Warszawë je sprôwcą szkòdów za szescdzesąt piãc tësący.
We wtórk dwadzestégò sódmégò maja wieczór do jednégò krómù przë szasëje Hérojów Monte Cassino przëszedł trzedzescëdzewiãclatny chłop z Warszawë. Béł spiti i prosył krómòwą, żebë przechòwała mù bagaż. Czej ta òdmówiła, naczął trzôskòwac, wëlôł kawã i krzikôł, za co wezwóny szandarzë wëstawilë mù sztrôfë ò parłãczny wôrtnoce tësąc sto złotëch. Chłop pòtemù pòszedł na banowiszcze i wsôdł w banã do Warszawë, le zarô za miastã mùszôł wësadnąc, bò ni miôł bilietu. Wrócył nocą piechti do Lãbòrga pòd ten sóm króm, w jaczim szkalowôł na kòmijkã, a tej pòdpôlił stojącé kòl niegò paletë i plastikòwé kastë, nôgwësni z pòmstë. Òdżin zajął òkna i elewacjã bùdinkù, sprôwiającë szkòdë na szescdzesąt piãc tësący złotëch. Sprôwca zwiornął, a òdżin chùtkò ùgasëlë ògniarze, dzãka czemù płomienie nie dostałë sã bënë. Warszawiôk wsôdł do pòstãpny banë do Warszawë, wcyg bez bilietu, le tą razą banszandara gò nie wërzucył – miast tegò dôł ò nim znac pòlicje, jakô w Warszawie żdała na niegò na banowiszczu. Warszawskô pòlicjô bëła w łączbie z lãbòrską, dzãka czemù ùdało sã pòcwierdzëc, że zatrzimóny béł sprôwcą pòdpôleniô. Grozy mù do piãc lat sôdzë.
H.S.Sz.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze